Mitt barn, ditt barn - deira krangel


Tankevekkjande om ein enkjeman, ei fråskild dame og deira to døtre.

Eit lite drama i ein bitte liten sal for eit ørlite publikum. "To søstre", ved Sogn og Fjordane Teater syner ein kvardag både barn og vaksne kjenner seg att i. Ein liten tankevekkar for alle i familiar med mine barn og dine barn og eksterne foreldre i telefonen.

Men det er ikkje berre halvsysken og stesysken som kjenner seg att når jentene ber dei vaksne la vere å blande seg inn i deira krangel. For krangle gjer dei, store som små.

Sjølv tapte eg hjartet mitt til trassige vesle Ragnhild. Ho tyr til både løgner og provokasjonar for å få litt merksemd frå dei vaksne, som stort sett har nok med sine eigne kjensler.

Historia er ganske enkel - enkemannen Ask (Bjørn Myrholdt) flyttar i lag med fraskilde Tyra (Nina Schjeide). Med seg inn i den nye familien har dei kvar si dotter.

Den furtne og temperamentsfulle Ragnhild (Mai Lise Rasmussen) vil ha ein kalv og tykkjer mora skal gifte seg med Terje, for han har gard. Ask er berre teit og sint. Den meir inneslutta, men likevel vennlegare Ristil (Therese Hugøy) vil ha ei mor. Men ikkje ei slik som Tyra, som lagar ekkel havregraut.

For første gong er Malarsalen, som til vanleg vert nytta til å lage kulissar, nytta til teatersal. Kring 70 tilskodarar er det plass til på ein liten amfi, og dei på første rad kjenner det som dei deltek i handlinga på scena. Både vaksne og ungar ned til fire år humrar seg gjennom den vesle timen stykket varer. Det er lett a fnise med jentene når del rottar seg i hop mot dei temmelege håplause foreldra.

Eg veit ikkje om det strir mot vedtektene til Sogn og Fjordane Teater at det vert snakka både bergenser og trønder - men befriande er det å høyre så mange dialektar på ein gong - for er det ikkje slik det er i den nye familien? Så kaotisk, så vanskeleg å tilpasse seg andre sine vanar.

Seks lette, mjuke plastklossar og ei dør er dei minimalistiske kulissane. Treng Ragnhild ein telefon for å ringje faren, teiknar ho ein på eine sida av ein kloss. Ros til iseenesettaren Hanne Tømta, som gjorde ferdig diplomoppgava si for to år sia ved regilina pa teaterskulen i St.Petersburg.

Ensemblet har møtt ulike reaksjonar på "To søstre". På ei førehandsvisning for ein 9. klasse sat ungane tagale og alvorlege på stader der dei forventa latter. Min eigen konsulent på ni år - same alder som dei to stesystrene - tykte framsyninga var artig. For ho var det ei stadfesting av at vaksne er rare - og litt dumme. Og av og til er det nyforelska paret litt for rare og dumme. Ragnhild og Ristil er meir truverdige i all sin sjalusi, si einsemd og i sitt gryande vennskap. Om dei furtar eller rasar - dei klarer fint å få fram to svært ulike typar, som alle som er barn, har barn eller har vore barn kan kjenne seg att i.

Teatersjef Mette Brantzeg satsar på samtidsdramatikk i sin første sesong ved Sogn og Fjordane Teater. Det har ho visst gjort rett i. Eg hadde mest ei kjensle av fjernsynsteater (finsk?) der vi sat tett samam som i ei lita stove og kjende magen til sidemannen riste tid om anna.

"To søstre" skal saman med "Natta syng sine songar" ut på turné i Sogn og Fjordane fra 9. mars.